Een tijdreis naar 1783

Daar zitten ze dan in de hoge herenbank: Julius Mattijs van Beyma thoe Kingma, met een gepoederd pruikje op zijn hoofd en zijn deftige echtgenote Fokel Helena van Burmania. Onder haar wijde rokken heeft ze een stoofje verstopt, om lekker warm te blijven. Ze zijn trots op ‘hun’ Reginakerk, die ze in 1783 bovenop de resten van de dertiende-eeuwse kerk hebben gebouwd. Het kerkmeubilair heeft een mooie diepbruine glans en het nieuwe orgel, gemaakt door Johan Friedrich Wenthin uit Emden, laat een unieke klank horen.

De bewoners van Kingmastate, even ten zuiden van het dorp gelegen, voelen zich in de kerk van Zweins één met hun voorgeslacht. Onder de vloer in de grafkelder liggen hun dode verwanten. De rouwborden aan de muren houden hun herinnering in ere. Ze zouden ook trots zijn op de inwoners van Zweins. Wat heeft het dorp in 2004 een moeite gedaan, samen met sponsors, om het zeldzame orgel te restaureren! En sinds de restauratie in 1980 is de kerk met zijn laat achttiende-eeuwsemeubilair keurig bijgehouden. Maar was het nou nodig om tijdens de restauratie de grafkelder te openen? peinzen Julius en Fokel. Wat dachten die twintigste-eeuwers daar nu te vinden?

Moet je de doden niet gewoon maar laten rusten? Sommigen hebben het tijdens hun leven al moeilijk genoeg gehad. Neem nu kolonel Ignatius van Kingma. Zijn jonge vrouw Jaeycke van Vierssen stierf zwanger, 33 weken na de bruiloft. Haar grafmonument aan de noordoostmuur verhaalt in een ontroerend gedichtje hoe Jaeycke ‘als een jonge roos uyt ’t Hofjen afgepluckt’ werd.

Tijdens de restauratie in 1980 is overigens een alleraardigste vondst gedaan. Er zijn fragmenten ontdekt die uit de middeleeuwse kerk komen: gebeeldhouwde fragmenten van een vijftiende-eeuws doopvont. Ook de luidklok in de toren is oud. Hij dateert uit 1471 en is gegoten door Steven Butendiic. Bezoekers die orgel kunnen spelen, mogen van de plaatselijke commissie best het instrument uitproberen.

Tekst: Jelma Knol

Terug