Thomas Romein
Thomas Romein, de negentiende-eeuwse architect, heeft niet kunnen vermoeden dat er zoveel muziek zou klinken in de Groate Kerk die hij in 1843 in Sint Jacobiparochie optrok.
Anderhalve eeuw later was zijn kerk ernstig in verval. De buitenkant zag er dusdanig grauw en afgebladderd uit, dat een anonieme hand de wanhoopskreet ‘Verf mij’ op de buitenkant
kalkte.
De
witte waterstaatskerk functioneert in zijn hernieuwde glorie nu al 25 jaar
met veel succes als cultureel centrum van Het Bildt. Er is recent een nieuwe
aanbouw gerealiseerd, ’t Jabikshuus, waar musici zich kunnen verkleden en waar recepties, vergaderingen en tentoonstellingen plaatsvinden. Kultureel Sintrum ‘De Groate Kerk’ biedt plaats aan 250 bezoekers.
De klok uit de afgebroken kerk – de voorganger van de kerk van Romein – heeft in de sierlijke toren nog een eeuw mogen beieren. Hij werd in 1754 gegoten door C. Crans Janszoon uit Amsterdam, maar door de Duitse bezetter gevorderd.
Op de nieuwe klok van 1952 staat een gedicht van de Bildtse taalstrijder H.S. Buwalda:
Deur St. Jabuurster gemeenskapssin
Is ’t, dat ik hier kommen bin;
Soa’t eerst myn foorganger deed
Sel ik tenà loië bij freugd en bij leed.
De toren en het voorportaal met zijn klassieke zuilen vormen een eenheid.
Sinds de achttiende eeuw zijn er in heel Europa neoclassicistische kerken
gebouwd,
mede onder invloed van de opgravingen in die tijd in de Romeinse stad
Pompeji.
Deze kerken lijken sprekend op elkaar. Bij de restauratie van 1980 is
het Van Dam-orgel gehandhaafd en de herenbank.
Er is nu een modern en verplaatsbaar podium met een bar, in de kerk is
plaats voor 250
stoelen.
Tekst: Jelma Knol
Naar boven
© Henna4Design
2005-2008