Kruisbestuiving met de Middeleeuwen

Ginnum behoort met Jislum, Reitsum en Lichtaard tot de vier terpdorpen ten noorden van Burdaard die vaak aangeduid worden als de Vlieterpen, vluchtheuvels voor de zee. De terp is echter dermate instabiel dat zelfs de kerk niet meer veiligis. De zuidmuur vertoont grote scheuren waar nodig wat aangedaan moet worden. Bij de restauratie in 1973 is de toren van de kerk onderheid, de kerk zelf echter niet. Er wordt nu gestudeerd op een oplossing.

Van binnen biedt de kerk de nodige verrassingen. Een grote grafsteen in het midden van de kerk meldt het overlijden van ‘Sybe van Roorda en is gebleven tot Boxum’. Sybe uit Ginnum was nog geen negentien toen hij sneuvelde in die beruchte slag. De Roorda’s waren hier eeuwenlang de adellijke familie. In het koor zijn links roodokeren muurschilderingen te zien: Maltezer kruizen, aangebracht bij de inwijding van het koor en een Turkse knoop. Die knoop laat geen begin of einde zien en is daar mee een symbool voor de oneindigheid van God. De nissen rechts in het koor roepen andere mysterieuze katholieke rituelen op.

Van links naar rechts is een opbergnis te zien, daarnaast in de zuidmuur een kleine nis voor de ampullen, vervolgens onder het raam de piscina met zijn afvoergaatje naar buiten en dan een grote nis, waarin mogelijk de priesterzetel stond. Buiten aan de noordkant verraadt een dichtgemetselde boog dat daar vroeger een uitbouw heeft gezeten, een sacristie waarin het gewijde vaatwerk en de priestergewaden bewaard werden. In devijftiende-eeuwse toren zit een smeedijzeren uurwerk uit 1564 in en twee klokken. Het uurwerk wordt straks zo geplaatst dat bezoekers hem goed kunnen zien. De oudste, kleine klok is van 1344, gegoten door ene Stephanus (Stephanus Me Fecit), de grootste is van 1490 (gieter onbekend) en in 1996 geheel gerestaureerd. Het doopvont uit 1540 wordt in het Fries Museum bewaard. De kerk heeft nooit de beschikking gehad over een orgel. De gemeente zong zonder begeleiding, a capella, waarbij ingezet werd door de voorzanger.

De Stichting Fleanwurk is met bestuurslid en architect Rein Hofstra bezig om de kerk toegankelijker voor publiek te maken, zodat de kerk op vaste tijden open kan. Hofstra heeft een toiletblok ontworpen dat met zijn ronde vormen naadloos bij de hoge boog in de toren past. Er komt ook een balie. Maar ja, die scheuren in de zuidmuur. En je mag ook niet overal afvoerleidingen door kerkmuur en kerkhof aanleggen, want er wordt nog steeds begraven.

Tekst: Jelma Knol

Terug